fbpx

A&A Medycyna Estetyczna i Kosmetologia Białystok

Trądzik różowaty

W przebiegu trądziku różowatego występują zmiany naczyniowe, które w Klinice A&A można redukować m.in. laseroterapią i termokoagulacją.

Trądzik różowaty (łac. acne rosacea) to przewlekła zapalna choroba skóry twarzy, której towarzyszą takie objawy, jak zaczerwienienie, pajączki naczyniowe (teleangiektazje) i krostki. Zmienia się faktura skóry, która staje się nierówna, pogrubiona i guzowata. Zmiany skórne występują przeważnie na czole, policzkach oraz w okolicach oczu i nosa. W ostatnim stadium rozwoju choroby tworzą się większe guzy, które mogą zdeformować twarz. Trądzik różowaty występuje u 2–10 proc. całej populacji, głównie u kobiet w wieku 25–35 i 45–55 lat, jednak choroba ma cięższy przebieg u mężczyzn. Najczęściej występuje u osób, które mają jasną karnację skóry twarzy, jasne oczy i jasne włosy (I i II fototyp skóry), czyli głównie u mieszkańców Północnej i Zachodniej Europy oraz Ameryki Północnej. Kryteria diagnostyczne trądziku różowatego dzielą się na pierwszorzędowe (rumień przemijający, rumień stały, grudki, krosty i teleangiektazje) oraz drugorzędowe, do których zalicza się uczucie pieczenia i/lub szczypania skóry w obrębie zmian, obecność blaszek, wysuszenie lub obrzęk skóry. Do tego dochodzą objawy oczne i objawy trądziku różowatego zlokalizowane poza twarzą, jak też zmiany przerostowe. Przyczyny choroby nie są do końca znane, jednak wiadomo, że wywołują ją m.in. zaburzenia hormonalne i zaburzenia naczyniowo-ruchowe. Dużą rolę odgrywają również geny, alergie i nadciśnienie tętnicze. Ponadto trądzik różowaty często występuje równolegle z chorobami układu pokarmowego, np. chorobą wrzodową żołądka.

Choroba przebiega z okresami łagodzenia lub ustąpienia objawów chorobowych i zaostrzeń, które wymagają przewlekłego stosowania leków. Każde zaostrzenie przyczynia się do postępującego uszkodzenia skóry i nasilenia objawów choroby. Wyróżnia się cztery postacie trądziku różowatego i jedną tzw. odmianę:

  • postać teleangiektatyczno-rumieniowata – na twarzy pojawia się rumień przemijający lub stały, zmianom tym często towarzyszą teleangiektazje i obrzęk twarzy, a także uczucie pieczenia i palenia skóry w obrębie zmian;
  • postać grudkowo-krostkowa – w środkowej części twarzy występuje stały rumień, okresowo również grudki i krosty;
  • postać z dominacją zmian przerostowych – skóra staje się grubsza, cechuje ją nieregularna powierzchnia i obecność zmian guzowatych (najczęściej na nosie – tzw. nos kalafiorowaty, brodzie, czole, policzkach lub uszach); często w obrębie zmian przerostowych pojawia się zapalenie mieszków włosowych;
  • postać oczna – trudna do rozpoznania odmiana choroby przejawiająca się przewlekłymi stanami zapalnymi brzegów powiek, spojówek i rogówek (łzawienie i przekrwienie oczu, pieczenie, kłucie i swędzenie, a dodatkowo światłowstręt i uczucie obecności ciała obcego w oku).

Odmianę trądziku różowatego stanowi ziarniniakowy trądzik różowaty (łac. granulomatous rosacea), który cechuje występowanie guzków bądź twardych grudek w kolorze żółtym, brązowym lub czerwonym, które mogą prowadzić do bliznowacenia. Zmiany te umiejscowione są głównie na minimalnie zapalnym podłożu lub w niezmienionej chorobowo skórze – na bocznych powierzchniach policzków, dolnych powiekach lub wokół naturalnych otworów. Najczęściej nie towarzyszy im przetrwały rumień twarzy czy napadowe zaczerwienienia twarzy.

Jakie czynniki zwiększają ryzyko wystąpienia trądziku różowatego?

  • predyspozycje genetyczne;
  • nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego;
  • przewlekły stres;
  • ciężkostrawna dieta;
  • przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12;
  • zaburzenia trawienia, w tym nietolerancję pokarmów;
  • nadużywanie alkoholu;
  • łojotok lub nieprawidłowy skład łoju;
  • zaburzenia hormonalne, np. choroby tarczycy, zaburzenia miesiączkowania;
  • działanie wybranych białek na skórę;
  • zakażenie mieszków włosowych roztoczem Demodex folliculorum;
  • wpływ mikroorganizmów, np. bakterii Helicobacter pylori;
  • zakażenia bakteryjne skóry;
  • zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV);
  • promieniowanie ultrafioletowe (zbyt długie i częste opalanie się, zwłaszcza w solarium);
  • wysoka temperatura (np. zbyt częste gorące kąpiele i korzystanie z sauny);
  • zbyt gwałtowne zmiany temperatur;
  • zbyt długie stosowanie maści lub kremów zawierających sterydy;
  • stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu i kwasu nikotynowego.

W jaki sposób można pozbyć się trądziku różowatego?

Medycyna estetyczna i kosmetologia oferują wiele metod leczenia trądziku różowatego. Decyzję dotyczącą wyboru i kolejności przeprowadzanych zabiegów podejmuje lekarz na podstawie objawów i stopnia zaawansowania choroby. Laseroterapia zmian naczyniowych skutecznie ogranicza zakres i nasilenie rumienia oraz pozwala zamykać rozszerzone naczynka. Zabiegi wykonuje się w serii. Podobnie termokoagulacja służy precyzyjnemu zamykaniu widocznych naczynek. Objawy trądziku różowatego łagodzone są także przez peelingi chemiczne, zabiegi fotoprotekcyjne i zabieg obkurczający naczynia. Ponadto leczenie schorzenia polega na stosowaniu odpowiedniej pielęgnacji – nawilżaniu, natłuszczaniu, łagodzeniu podrażnień i wzmacnianiu naczynek krwionośnych. Ważną rolę odgrywa unikanie czynników drażniących wrażliwą skórę, tj. alkoholu, papierosów, ostrych i gorących potraw oraz mocnej kawy lub herbaty. Należy chronić skórę przed bardzo niskimi i bardzo wysokimi temperaturami, silnym wiatrem i chlorowaną wodą. Niewskazany jest także silny stres i duży wysiłek fizyczny.

W ramach strony internetowej wykorzystywane są pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz w celach analitycznych. Szczegóły znajdują się w Polityce cookies.