A&A Medycyna Estetyczna i Kosmetologia

Łojotok skóry głowy

Polecane zabiegi

Łojotok może być bezpośrednim skutkiem zakażenia drożdżakami (głównie Pityrosporum ovale), które nie wywołują objawów chorobowych na zdrowej skórze. Grzyby te są niebezpieczne jedynie dla osób z podatnością na łojotok. Skłonności do nadmiernego wydzielania sebum mają podłoże genetyczne. Niektórzy specjaliści za przyczynę powstawania łojotoku uważają nadaktywność gruczołów łojowych i nieprawidłowy skład produkowanego przez nie łoju. Najczęściej do nadaktywności gruczołów łojowych dochodzi na skutek zaburzeń w wydzielaniu hormonów (androgeny i progesteron), nieprawidłowej pracy układu immunologicznego i chorób układu nerwowego, a także pod wpływem diety bogatej w tłuszcze zwierzęce i węglowodany, stresu czy przewlekłych zaparć. Do innych czynników mających wpływ na pracę gruczołów łojowych zalicza się m.in.: temperaturę otoczenia (im wyższa, tym większa produkcja sebum – wydzielanie łoju zwiększa się o 10 proc. co 1°C), fizjologiczny profil produkcji łoju (najwięcej sebum gruczoły produkują pomiędzy godziną 10.00 a 11.00 w południe, a najmniej w godzinach 4.00–6.00 rano), okolicę ciała (największa ilość gruczołów łojowych znajduje się na tułowiu, klatce piersiowej i w środkowej części twarzy, czyli tzw. strefie T) oraz niedobór witamin B2, B6 i A. Równie ważną rolę odgrywa wiek – bezpośrednio po narodzinach wydzielanie łoju jest bardzo duże, zmniejsza się po upływie pół roku, następnie wzrasta w okresie dojrzewania i ponownie obniża się około 40. roku życia (u kobiet w okresie menopauzy właściwie zanika).

Pierwszym łatwo zauważalnym objawem łojotoku skóry głowy są przetłuszczone włosy, które po myciu dość szybko zlepiają się w strąki. Schorzeniu czasami towarzyszy łupież, zmiany zapalne skóry głowy i świąd. Łojotok skóry głowy powoduje łysienie – włosy wypadają najpierw w kątach czołowych, jednak z czasem proces łysienia obejmuje całą powierzchnię szczytu głowy. Schorzenie to może prowadzić do chorób owłosionej skóry głowy (łupież łojotokowy), skóry gładkiej (trądzik i trądzik różowaty) i łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy, czyli schorzenia o przewlekłym charakterze i nawrotowym przebiegu. Choroba ta, zaliczana do grupy chorób łojotokowych, objawia się nasilonym złuszczaniem naskórka, zmianami zapalnymi, grudkami i wysiękami. Podrażnienia i złuszczanie skóry są wynikiem nadmiernej produkcji łoju. W przebiegu łojotokowego zapalenia skóry głowy często pojawia się rumień i złuszczanie otrębiaste, a czasami strupy i świąd skóry głowy. Choroba może przenosić się na skórę za uszami, na czole i fałdzie nosowo-policzkowym oraz w okolicach brwi. Czasami łojotokowe zapalenie skóry powoduje pojawienie się zmian skórnych i świądu w przewodach słuchowych. W ciężkich przypadkach dochodzi do utworzenia się grubej warstwy łuski na skórze głowy.

Czynniki sprzyjające rozwojowi łojotoku skóry głowy

Istnieje szereg przyczyn sprzyjających łojotokowi skóry głowy. Zalicza się do nich:
drożdżopodobny grzyb Pityrosporum ovale;

  • nieprawidłowości i zaburzenia pracy układu immunologicznego;
  • zaburzenia hormonalne (nadmiar androgenów i progesteronu);
  • predyspozycje genetyczne;
  • choroby neurologiczne (choroba Parkinsona, jamistość rdzenia, porażenie nerwu twarzowego);
  • zaburzenia psychiczne (depresja, stosowanie leków psychotropowych);
  • zapalenie trzustki;
  • zakażenie wirusem HIV;
  • choroby nowotworowe, przewodu pokarmowego i oddechowego;
  • urazy głowy;
  • zaburzenia przemiany materii;
  • nieodpowiednie odżywianie się;
  • alkoholizm;
  • brak higieny osobistej;
  • zbyt wysoką lub niską temperaturę otoczenia;
  • zanieczyszczenie środowiska;
  • nadmierny stres;
  • przemęczenie i osłabienie organizmu w okresie wiosennym i jesiennym.

Rozwiązanie problemu

Aby wygasić stan zapalny i/lub wyeliminować bakterie odpowiedzialne za zaburzenie pracy gruczołów łojowych, stosuje się preparaty o działaniu antybakteryjnym, antygrzybiczym i przeciwzapalnym, np. antybiotyki i sterydy miejscowe. Odpowiednio dobrane dermokosmetyki również pomagają w gaszeniu ogniska choroby i wyciszenia jej objawów. Oprócz przyjmowania leków i terapii zaleconej przez dermatologa, należy przestrzegać zasad higieny i właściwie pielęgnować skórę głowy, unikając wysuszających lub tłustych i zatykających pory kosmetyków. Żeby nie pobudzać gruczołów łojowych do pracy, najlepiej myć włosy w letniej wodzie. Warto również zrezygnować z suszenia włosów przy użyciu suszarki. Zalecane jest poddanie się serii zabiegów trychologicznych lub infuzji tlenowej, która wykazuje dobroczynne działanie w leczeniu łojotoku skóry głowy. Tlen nie tylko zmniejsza ilość bakterii beztlenowych, ale także wycisza pracę gruczołów łojowych i znacząco wspomaga gojenie się stanów zapalnych. Dodatkowo dotlenia skórę i zwiększa jej elastyczność. Pobudza również krążenie w skórze, dzięki czemu dochodzi do poprawy jakości włosów i ograniczenia ich wypadania. Należy pamiętać, że leczenie łojotoku skóry głowy jest uzależnione od konkretnego przypadku klinicznego. Na dobór leków i terapii mają wpływ przyczyny choroby, rozmiar objawów i stopień ich nasilenia oraz wiek pacjenta.

Polecane zabiegi

W celu leczenia łojotoku skóry głowy polecamy takie zabiegi, jak:

  • zabieg d’Arsonvala + infuzja tlenowa.

Zabiegi z zakresu trychologii w Klinice A&A Medycyna Estetyczna i Kosmetologia w Białymstoku wykonywane są przez lekarzy medycyny estetycznej – dr. n. med. Agnieszkę Szymańską i lek. Agnieszkę Borysiewicz oraz doświadczonego kosmetologa – specjalistę ds. trychologii.

 

?

  Skontaktuj się z nami   

ul. A. Mickiewicza 7 lok. 10

tel. 694 735 555

?
Korzystaj z usług A&A z MediRaty