fbpx

A&A Medycyna Estetyczna i Kosmetologia Białystok

Trądzik pospolity

W trądziku pospolitym występuje nadczynność gruczołów łojowych, którą można znacząco zredukować m.in. peelingami chemicznymi stosowanymi w Klinice A&A.

Trądzik pospolity (łac. acne vulgaris) to nie tylko defekt estetyczny, ale przewlekła choroba gruczołów łojowych skóry, którą należy leczyć. Problem ten niezwykle często wywołuje problemy emocjonalne, obniżenie nastroju i poczucie wstydu. Najczęściej dotyka osób pomiędzy 11. a 30. rokiem życia – szacuje się, że pojawia się u niemal wszystkich chłopców i blisko 90 proc. dziewcząt. Jednak wbrew powszechnie panującym stereotypom trądzik występuje nie tylko u dorastających nastolatków – coraz większa liczba dorosłych zmaga się z wykwitami, wągrami czy pryszczami. Mimo, że trądzik pospolity jest uwarunkowany wieloma czynnikami, nie ma nic wspólnego z chorobami zakaźnymi. Nie można się nim zarazić poprzez kontakt z osobą cierpiącą na tę chorobę. Główną przyczyną trądziku jest nadczynność gruczołów łojowych skutkująca nadmierną produkcją łoju, który odpowiada za prawidłowe nawilżenie i napięcie skóry. Zbyt duża ilość łoju podrażnia skórę i wraz ze złuszczonym naskórkiem zamyka ujścia gruczołów łojowych, w wyniku czego wydzielina nie może wydostać się na zewnątrz, co powoduje powstawanie zaskórników na skórze. Stają się one pożywką dla bakterii bytujących w mieszkach włosowych, które są połączone z gruczołami łojowymi.

U nastolatków rozwojowi trądziku pospolitego sprzyja przede wszystkim gwałtowny wzrost wydzielania hormonów płciowych, które silnie pobudzają gruczoły łojowe do pracy. Na ogół problem sam znika po 20. roku życia, gdy gospodarka hormonalna jest już ustabilizowana. Nadal dokładnie nie wiadomo, jakie czynniki powodują trądzik u osób dorosłych. Przypuszcza się, że u niektórych ludzi występuje osobnicza skłonność do nadprodukcji sebum spowodowana np. zaburzeniami w wydzielaniu hormonów. Ponieważ skóra silnie reaguje na bodźce psychiczne, praca gruczołów łojowych może nasilać się pod wpływem stresu. Za inne przyczyny trądziku przyjmuje się zażywanie niektórych leków (np. antydepresyjnych lub hormonalnych, a zwłaszcza kortykosteroidów) lub kontakt ze szkodliwymi substancjami chemicznymi.

Objawy trądziku pospolitego są powiązane z nadaktywnością androgenów prowadzącą do nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły skórne. U osób dotkniętych trądzikiem pojawiają się charakterystyczne zmiany trądzikowe – najczęściej występują na twarzy (w okolicach czoła, brody, nosa i policzków), karku i szyi, a także na plecach, ramionach i klatce piersiowej. Zmiany skórne przybierają różną postać w zależności od stopnia zaawansowania choroby:

  • zaskórniki – pierwsze stadium trądziku (na skórze pojawiają się białawe lub czarne punkciki potocznie nazywane wągrami – przez otwór na środku wydostaje się łój i obumarły naskórek; występują nie tylko na twarzy, ale także na ramionach, dekolcie lub plecach, czyli tam, gdzie znajduje się najwięcej gruczołów łojowych);
  • grudki i krostki – średnio nasilona postać trądziku (widoczne na skórze twarde, wypukłe i czerwonawe zmiany świadczą o rozwoju stanu zapalnego wokół gruczołów łojowych);
  • guzki o sino czerwonej barwie wypełnione ropą (ich pojawienie się oznacza, że zakażenie obejmuje głębsze warstwy skóry; po głębokich cystach pozostają trwałe blizny).

Jakie czynniki zwiększają ryzyko wystąpienia trądziku pospolitego?

  • predyspozycje genetyczne (tendencje do nadmiernej aktywności gruczołów łojowych);
  • przerost gruczołów łojowych i ich nieprawidłowe funkcjonowanie;
  • skłonność do nadprodukcji łoju i zwiększonego rogowacenia naskórka przy ujściu mieszków włosowych;
  • nadkażenia bakteryjne (zwłaszcza bakteriami Propionibacterium acnes);
  • drożdżopodobne grzyby Malassezia furfur;
  • zwiększona produkcja hormonów płciowych w okresie poprzedzającym dojrzewanie;
  • zaburzenia hormonalne poza okresem dojrzewania (spadek poziomu estrogenów, nadmiar prolaktyny lub androgenów i inne);
  • nieprawidłowa pielęgnacja skóry i brak higieny;
  • wykonywany zawód (częsty kontakt z chlorem, dziegciem lub olejami mineralnymi);
  • stosowanie glikokortykosteroidów (leki przeciwzapalne stosowane np. w chorobach reumatycznych i przewlekłych zapaleniach);
  • stres (przedłużający się stres wpływa na wydzielanie neuromediatorów prozapalnych);
  • niewłaściwy sposób odżywiania się (dieta obfitująca w produkty o wysokim indeksie glikemicznym, wysoko przetworzone lub fast foody; picie bardzo dużych ilości mleka).

W jaki sposób można pozbyć się trądziku pospolitego?

Cera trądzikowa wymaga nie tylko specjalistycznego leczenia, ale też szczególnej pielęgnacji na co dzień w postaci intensywnego nawilżania dwa razy dziennie i korzystania z preparatów zmniejszających łojotok. Leczenie trądziku pospolitego zależy od jego postaci i nasilenia – powszechnie stosowane są leki do użytku miejscowego w postaci aerozoli, zawiesin lub past, a także leki o działaniu ogólnym. Poza leczeniem dermatologicznym istnieją różne zabiegi, zarówno kosmetologiczne, jak i z zakresu medycyny estetycznej, przewidziane dla cery trądzikowej. Zwykle na początku pacjent ma wykonywane oczyszczanie manualne na zimno lub oksybrazja, które przygotowuje skórę do następnych procedur. Zabiegi mające na celu pobudzenie komórek skóry do odnowy powodują, że zmiany trądzikowe szybciej znikają, a skóra staje się gładsza. Dobre efekty dają takie metody jak peelingi chemiczne (np. przy użyciu kwasu salicylowego, migdałowego lub pirogronowego), zabiegi laserowe, a także mikrodermabrazja diamentowa. Leczenie trądziku jest długotrwałe, jednak najnowsze terapie z zakresu medycyny estetycznej i kosmetologii są niezwykle skuteczne pod warunkiem szybkiego podjęcia leczenia i przestrzegania zasad pielęgnacji skóry. Większość pacjentów uzyskuje znaczną poprawę już po miesięcznej terapii.

W ramach strony internetowej wykorzystywane są pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz w celach analitycznych. Szczegóły znajdują się w Polityce cookies.